ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ ΣΕ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΡΙΟ-ΟΡΜΗΤΗΡΙΟ ΠΟΛΕΜΟΥ ΤΩΝ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ

ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟΥ ΛΑΟΥ

«Και να σας πω επίσης ότι για εμένα ήταν μεγάλη περηφάνια που κοίταξα στον ιστό της “Ύδρας” την ελληνική σημαία να ανεμίζει στον κόλπο του Άντεν». Νίκος Δένδιας

Από το βράδυ της 26ης Φεβρουαρίου η φρεγάτα “Ύδρα” απέπλευσε από το ναύσταθμο της Σαλαμίνας και μετά από μια μικρή στάση στη βάση της Σούδας κατέληξε στις 3 Μαρτίου στην Ερυθρά Θάλασσα, για να ενσωματωθεί στην ευρωενωσίτικη στρατιωτική επιχείρηση “Ασπίδες” (EUNAVFOR ASPIDES), η οποία πραγματοποιείται συνδυαστικά με την αμερικανοβρετανική επιχείρηση “PROSPERITY GUARDIAN”. Στόχος της εν λόγω επιχείρησης, η οποία διαφημίζεται ως η μεγαλύτερη που έχει αναλάβει ποτέ η ΕΕ, είναι η καταστολή των ανταρτών Χούθι που πραγματοποιούν ενέργειες παρενόχλησης σε πολεμικά και εμπορικά πλοία, ως απάντηση στη συνεχιζόμενη ανθρωποσφαγή που πραγματοποιεί το Ισραηλινό κράτος στα Παλαιστινιακά εδάφη (Γάζα και Δυτική Όχθη). Το ελληνικό κράτος, στρατηγικός σύμμαχος του Ισραήλ σε οικονομικό, διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο, με τη συμμετοχή του στην επιχείρηση “Ασπίδες” κλιμακώνει τη συνενοχή του στο εν εξελίξει μακελειό. Ο κομβικός ρόλος του ελληνικού κράτους φανερώνεται με την παραχώρηση του Ελληνικού Στρατηγείου Επιχειρήσεων της ΕΕ (ΕΣΕΕΕ/EU – OHQ), με έδρα την 1η Στρατιά στη Λάρισα, το οποίο λειτουργεί ως συντονιστικό κέντρο της επιχείρησης “Ασπίδες”.

Στόχος των συνδυασμένων και συντονισμένων στρατιωτικών επιχειρήσεων στην Ερυθρά είναι η προστασία των εμπορικών οδών και των συμφερόντων του εφοπλιστικού κεφαλαίου και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων της Ενέργειας και των Μεταφορών. Να σημειωθεί πως η Ερυθρά Θάλασσα είναι ζωτικής σημασίας υδάτινη οδός, αφού από εκεί διέρχεται περίπου το 12% του παγκόσμιου εμπορίου, συνδέοντας την Ευρωπαϊκή με την Ασιατική αγορά. Ενδεικτική είναι η ανακοίνωση της Ένωσης Εφοπλιστών (ECSA) που καλωσορίζει τη νέα πολεμική προσπάθεια του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού: «Οι Ευρωπαίοι πλοιοκτήτες καλωσορίζουν θερμά την ανακοίνωση για την επίσημη έναρξη της νέας ευρωπαϊκής επιχείρησης θαλάσσιας ασφάλειας στην Ερυθρά Θάλασσα. Η ευρωπαϊκή παρουσία στην περιοχή μέσω της ανάπτυξης της επιχείρησης “Aspides” είναι απαραίτητη για την αντιμετώπιση των κινδύνων ασφαλείας για την εμπορική ναυτιλία (…)». Σύμφωνα με τον Νίκο Δένδια η βαθιά εμπλοκή στην νέα πολεμική προσπάθεια αποτελεί «υπαρξιακή αναγκαιότητα» για το ελληνικό κράτος, καθώς το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο είναι από τους βασικούς χρήστες του συγκεκριμένου εμπορικού διαδρόμου.

Είναι σαφές, λοιπόν, πως οι δίδυμες στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Ερυθρά θάλασσα έχουν διπλό στόχο: αφενός στο να βάλουν πλάτη στη σφαγή που διεξάγει το Ισραηλινό κράτος εναντίον του παλαιστινιακού λαού και αφετέρου να συμβάλουν στη μιλιταριστική οχύρωση της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Και το ελληνικό κράτος, στο πλαίσιο αυτό, έχει πάρει θέση μάχης για να προστατέψει τα ταξικά συμφέροντα των εφοπλιστών. Ας σημειωθεί πως σύμφωνα με την Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών οι Έλληνες πλοιοκτήτες ελέγχουν το 21% του παγκόσμιου εμπορικού στόλου, ενώ την τελευταία δεκαετία η χωρητικότητα του ελληνόκτητου εμπορικού στόλου έχει αυξηθεί κατά 50%. Ο ελληνόκτητος στόλος αντιπροσωπεύει το 60% του ευρωενωσίτικου στόλου. Ο ελληνικός εφοπλισμός είναι βασικός πυλώνας της θαλάσσιας μεταφοράς εμπορευμάτων (που αφορά τα 9/10 της παγκόσμιας μεταφοράς), καθώς αντιπροσωπεύει το 31,27% του παγκόσμιου στόλου πετρελαιοφόρων, το 25,32% του παγκόσμιου στόλου μεταφοράς χύδην ξηρού φορτίου, το 22,65% του παγκόσμιου στόλου μεταφοράς Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου (LNG), το 15,79% του παγκόσμιου στόλου μεταφοράς χημικών και προϊόντων πετρελαίου, το 11,46% του παγκόσμιου στόλου μεταφοράς υγραερίου (LPG) και το 8,92% του παγκόσμιου στόλου μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων.

Καθόλου τυχαία, λοιπόν, το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο έχει χαρακτηριστεί ως το «πέμπτο όπλο του ΝΑΤΟ»! Η σύμφυση εμπορικής και στρατιωτικής δραστηριότητας αποκαλύπτεται ήδη από το “μακρινό” 1997, όταν ο τότε Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών δήλωνε πως ο ελληνικός εμπορικός στόλος: «από στρατηγικής απόψεως συνιστά το μεγαλύτερο στόλο στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, διαθέσιμο δε σε περίπτωση εκτάκτου ανάγκης», δίνοντας ως παράδειγμα τη βοήθεια που παρείχαν οι Έλληνες εφοπλιστές στον πόλεμο στον Περσικό Κόλπο. Ο τότε υπουργός Εμπορίου των ΗΠΑ, Ρ. Σλέιτερ, επιβεβαίωσε τον Λύρα λέγοντας: «Οι Ηνωμένες Πολιτείες γνωρίζουν ότι μπορούν να βασίζονται στον ελληνικό εμπορικό στόλο σε περιόδους κρίσεως». Και πράγματι, δυο χρόνια αργότερα το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο είχε ενεργό συμμετοχή στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, μεταφέροντας στρατιώτες και πολεμικό υλικό για λογαριασμό των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Τα συμφέροντα αυτών των εφοπλιστών έρχεται να εξυπηρετήσει η στρατιωτική παρουσία του ελληνικού κράτους στην περιοχή, χωρίς να ενοχλείται που μόνο το 14% του στόλου των Ελλήνων εφοπλιστών είναι νηολογημένα υπό ελληνική σημαία. Αυτές τις πολεμικές μπίζνες έρχεται να εξυπηρετήσει υποβαθμίζοντας διαρκώς τις κοινωνικές ανάγκες. Η κούρσα εξοπλισμών των τελευταίων ετών παρά την οικονομική κρίση είναι σαφές δείγμα της στρατιωτικοποιημένης οικονομίας που προσαρμόζεται στο νέο παγκόσμιο περιβάλλον της διαρκούς όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και του έρποντος παγκοσμίου πολέμου. Αυτή τη στρατιωτικοποίηση της οικονομίας έζησαν στο πετσί τους οι ναυτεργάτες του πληρώματος του “True Confidence”, που ανήκει στην ελληνική εταιρεία Third January Maritime LTD (με έδρα τον Πειραιά). Σύμφωνα με ανακοίνωση της ΠΕΝΕΝ στις 7 Μαρτίου η εφοπλιστική εταιρεία αγνόησε τις προειδοποιήσεις των Χούθι και προσπάθησε να διασχίσει την Ερυθρά, με αποτέλεσμα δυο ναυτεργάτες να σκοτωθούν κι άλλοι έξι να τραυματιστούν, έπειτα από πυραυλικό χτύπημα. Να σημειωθεί πως στο πλοίο υπήρχαν τρεις ένοπλοι φρουροί, κάνοντας ακόμα πιο ασαφή και δυσδιάκριτα τα όρια ανάμεσα στην εμπορική και την πολεμική δραστηριότητα. Όπως κατέδειξε ΚΑΙ αυτό το περιστατικό: δικές τους είναι οι πολεμικές επενδύσεις και τα κέρδη, δικές μας είναι οι πολεμικές δαπάνες και οι νεκροί…

Η μιλιταριστική οχύρωση των συμφερόντων του κεφαλαίου και η κλιμάκωση του κλίματος στρατιωτικοποίησης συμπληρώνεται αυτές τις ημέρες και με δυο επιπλέον γεγονότα. Το πρώτο είναι η θεσμοθέτηση της εθελοντικής στράτευση των γυναικών. Όπως διαρρέει το ίδιο το υπουργείο Εθνικής “Άμυνας”, η θεσμοθέτηση της γυναικείας στρατιωτικής θητείας αφορά τον εκσυγχρονισμό των Ενόπλων Δυνάμεων που καλούνται να αντιμετωπίσουν απειλές ασφάλειας, οι οποίες: «έχουν γίνει σύνθετες και πολυπαραγοντικές, όπως αποδεικνύουν ο πόλεμος στην Ουκρανία και τη Γάζα, αλλά και η κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα». Με δυο λόγια το ελληνικό κράτος θέλει περισσότερο κρέας για τα κανόνια του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Το δεύτερο γεγονός είναι η ψήφιση των μνημονίων συνεργασίας των υπουργείων Εθνικής “Άμυνας” ΗΠΑ – Ελλάδας, που δημιουργούν το πλαίσιο για την άμεση υπαγωγή προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων σε αμερικανική διοίκηση, ακόμα και για πολεμικές επιχειρήσεις. Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση του ΥΠΕΘΑ: «σκοπός του Μνημονίου Συνεργασίας είναι να καθορίσει τους όρους και να υλοποιηθεί η τοποθέτηση ελληνικού προσωπικού άμυνας σε μονάδες του Στρατού των ΗΠΑ στην Ευρώπη, για την κάλυψη επιχειρησιακών αναγκών και την απόκτηση εμπειρίας σε ένα περιβάλλον πολυεθνικής διαλειτουργκότητας. Η κύρωση του Μνημονίου Συνεργασίας κρίνεται επωφελής για την Ελλάδα, καθώς: α) Αναμένεται να ενδυναμώσει τη στρατιωτική συνεργασία των δύο χωρών σε επίπεδο Στρατού Ξηράς και να ενισχύσει την αμυντική συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ. Β) Αναμένεται να προσφέρει πολύτιμη εμπειρία σε στελέχη των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων μέσω της εξοικείωσης με την επιχειρησιακή οργάνωση και λειτουργία του Στρατού των ΗΠΑ». Οι συμφωνίες αυτές έρχονται να συμπληρώσουν προγενέστερη συμφωνία για παραχώρηση στις Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ όχι μόνο των στρατιωτικών υποδομών της χώρας, αλλά και των πολιτικών της υποδομών (όπως δρόμοι, γέφυρες κλπ).

Το ελληνικό κράτος παρουσιάζεται ως διαρκώς “αμυνόμενο” και ως “πηγή σταθερότητας σε ένα ευρύ τόξο αστάθειας”. Πέρα από την κυρίαρχη μυθολογία, όμως, οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις έχουν συμμετάσχει σε δεκάδες στρατιωτικές αποστολές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στο εξωτερικό. Αυτή η πλήρης ευθυγράμμιση με τους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ γίνεται φανερή και στο μέτωπο της Ουκρανίας, στο αιματοβαμμένο μπρα ντε φερ ανάμεσα στον ευρωατλαντικό και τον ρωσικό ιμπεριαλισμό. Η συνάντηση Μητσοτάκη και Ζελένσκι στις 6 Μαρτίου, η οποία κρατήθηκε μυστική μέχρι την τελευταία στιγμή, είναι ενδεικτική αυτής της βαθιάς εμπλοκής. «Δείξαμε τη στήριξή μας στην Ουκρανία με αναπάντεχο για ορισμένους εχθρούς μας τρόπο», είπε ο πρωθυπουργός. Και πράγματι, το ελληνικό κράτος έχει μετατραπεί σε επίσημο χορηγό του αντιδραστικού καθεστώτος του Κιέβου και των ναζιστικών του στηριγμάτων, παραχωρώντας τόνους πολεμικού υλικού (αντιαρματικά RPG-18, σφαίρες, Καλάσνικοφ, αντιαεροπορικούς πυραύλους Stinger, πυραύλους για μηχανοκίνητους εκτοξευτές τύπου RM-70, αυτόματα τυφέκια τύπου FN κλπ).

Είναι προφανές πως ζούμε σε ένα εύφλεκτο και ρευστό περιβάλλον. Σε μια εποχή που «έχει συσσωρευτεί τόσο μπαρούτι που τα όπλα θα αρχίσουν να εκπυρσοκροτούν από μόνα τους», με τις θερμές και ψυχρές συγκρούσεις να πυκνώνουν επικίνδυνα προεικονίζοντας ένα ζοφερό μέλλον για τους λαούς που καλούνται να γίνουν σφαχτάρια στο θυσιαστήριο αλλότριων συμφερόντων. Σε ένα περιβάλλον στο οποίο το ενδεχόμενο της γενίκευσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου είναι διαρκώς ορατό, ενώ πυκνώνουν ακόμα και οι πυρηνικοί αλληλοεκβιασμοί. Εμείς από τη θέση μας οφείλουμε να στήσουμε αναχώματα αντίστασης διεθνιστικής αλληλεγγύης απέναντι στη θανατοπολιτική του ελληνικού κράτους, που έχει μετατραπεί σε μια απέραντη στρατιωτική βάση και σε πολεμικό ορμητήριο του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Οφείλουμε να έχουμε καθαρή ματιά και να αντισταθούμε στη στοίχιση των προλετάριων και της κοινωνικής βάσης κάτω από ξένες σημαίες, πίσω από τις πολεμικές μηχανές του κυρίαρχου ευρωατλαντικού ή του αναδυόμενου ρωσοκινέζικου ιμπεριαλισμού. Να γίνουμε η άμμος στα γρανάζια του ιμπεριαλιστικού πολέμου που σκορπά το θάνατο και γεννά τη φτώχεια και το ξεριζωμό…

Από την Λάρισα και τον Βόλο, μέχρι τον Άραξο, την Αλεξανδρούπολη και τη Σούδα να κλείσουν τώρα οι βάσεις του θανάτου. Να φέρουμε τον πόλεμο στα μετόπισθεν των δυτικών μητροπόλεων.

Λευτεριά στην Παλαιστίνη

Αλληλεγγύη στον λαό της Υεμένης και σε όλους τους λαούς που αντιστέκονται

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ-ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ:

ΣΑΒΒΑΤΟ 30 ΜΑΡΤΙΟΥ 16.00 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΛΑΡΙΣΑΣ

Ταξική Αντεπίθεση (Αθήνα), Πέλοτο (Ξάνθη), Συνέλευση Κατάληψης Παλιού Νεκροτομείου (Αλεξανδρούπολη), Δυσήνιος Ίππος (Πάτρα