Αυτά που το προλεταριάτο κατέκτησε με το αίμα του, μόνο με το αίμα του μπορεί να τα υπερασπίσει! Όλες/οι στη Διαδήλωση για τις δολοφονημένες εργάτριες της Βιολάντα προς το υπ. Εργασίας και τον ΣΕΒ [Σάββατο 14/ Προπύλαια 12μμ]
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΚΡΑΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΕΡΓΑΤΡΙΩΝ
ΤΑΞΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΣΦΑΓΕΙΟ
ΒΙΟΛΑΝΤΑ- ΧΙΟΣ- ΤΕΜΠΗ- ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΡΗΝΗ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
Όλες και όλοι στους δρόμους!
Για τις εργάτριες, τις μάνες, τις μετανάστριες, τις γυναίκες του μόχθου και της βιοπάλης, για τις γυναίκες του αγώνα και της αντίστασης
Για την εργατική τάξη, το πολυεθνικό προλεταριάτο, τον εργαζόμενο λαό, τους μοναδικούς παραγωγούς του κοινωνικού πλούτου
Οργή προκαλεί η νέα μαζική εργοδοτική δολοφονία, αυτή τη φορά στο κάτεργο της βιομηχανίας μπισκότων Βιολάντα στα Τρίκαλα, όπου 5 εργάτριες βρήκαν φρικτό θάνατο και 7 τραυματίστηκαν ύστερα από έκρηξη που προκάλεσε τεράστια πυρκαγιά. Σε αυτήν την “εταιρεία πρότυπο του ελληνικού επιχειρείν” όπως την παρουσίαζαν κυβέρνηση και αστικά ΜΜΕ, την εταιρεία με τις στενές σχέσεις με κυβερνητικούς παράγοντες, στην οποία όπως καταγγέλλουν τα εργατικά συνδικάτα κανένας έλεγχος δεν είχε πραγματοποιηθεί από τις αρμόδιες αρχές παρά τις κραυγαλέες ελλείψεις ασφαλείας, ενώ ο συνδικαλισμός ήταν ουσιαστικά απαγορευμένος και 12 εργάτες/τριες δούλευαν στις 4 τα ξημερώματα για “να βγουν τα χρονοδιαγράμματα”.
Μια μαζική δολοφονία, άμεσο αποτέλεσμα της ολοένα και πιο εντατικοποιημένης εργασίας, των ελαστικών ωραρίων, των ελλιπών μέτρων προστασίας στους χώρους δουλειάς. Μια μαζική δολοφονία στο βωμό της καθημερινής πάλης επιβίωσης της εργατικής τάξης, την ώρα που η ακρίβεια θεριεύει και ο πραγματικός μισθός μειώνεται, την ώρα που ο συνδικαλισμός και η απεργία ποινικοποιείται, την ώρα που η κρατική τρομοκρατία οξύνεται και η φασιστικοποίηση γενικεύεται δολοφονώντας εν ψυχρώ μετανάστριες και παιδιά στα θαλάσσια σύνορα. Αυτή είναι η κανονικότητα της καπιταλιστικής ανάπτυξης για την οποία επιχαίρουν με θράσος ο ΣΕΒ, οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, ο πρωθυπουργός και οι εκάστοτε υπουργοί Εργασίας και Ανάπτυξης:
Η κανονικότητα των νεκρών (201 το 2025) και σακατεμένων εργατ(ρι)ών, η ανάπτυξη των πετσοκομμένων εργασιακών δικαιωμάτων, η ανάπτυξη της υποτιμημένης γυναικείας εργασίας και των μεροκάματων πείνας. Αυτήν ακριβώς που εγγυώνται οι νομοί Χατζηδάκη, Γεωργιάδη, Κεραμέως, τα μνημόνια και οι οδηγίες της ΕΕ. Αυτήν ακριβώς που υπερασπίζονται με περίσσα ταξική αλαζονεία ακόμα και αυτήν την ώρα οι κυβερνώντες μιλώντας “για λίγους νεκρούς το χρόνο σε εργατικά δυστυχήματα” όσο και η αστική δικαιοσύνη που έσπευσε να αφήσει ελεύθερο και χωρίς όρους τον καπιταλιστή ιδιοκτήτη της Βιολάντα Τζιωρτζιώτη.
Έτσι κινούνται τα γρανάζια της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Από τους σιδηροδρόμους ως τις ταχυμεταφορές και από τις οικοδομές ως τα Ναυπηγεία. Αυτό θα πει κυνήγι του μέγιστου κέρδους. Την ώρα που το 2025 τα κέρδη της Βιολαντα έφταναν στα ύψη, την ώρα που το κράτος δαπανά δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς και δίνει γη και ύδωρ σε ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ισραήλ, δεν υπήρχε διαθέσιμο ούτε ένα ελάχιστο κονδύλι για στοιχειώδεις προδιαγραφές ασφαλείας και 12 εργάτες/τριες έπρεπε να δουλεύουν μέσα στα ξημερώματα.
Ειδικότερα όσον αφορά την υποτίμηση της γυναικείας εργασίας, αυτή παραμένει δομική, θεμελιωμένη σε πατριαρχικές ιεραρχήσεις που καθιστούν τις γυναίκες ακόμα πιο εκτεθειμένες, ακόμα πιο επισφαλείς, ακόμα πιο αναλώσιμες. Το καπιταλιστικό έγκλημα στη Βιολάντα είναι ως προς αυτό απόλυτα ενδεικτικό. Οι δολοφονημένες εργάτριες κουβαλούσαν στους ώμους τους τόσο το βάρος της μισθωτής εργασίας όσο και το αόρατο φορτίο της οικιακής και της μητρικής φροντίδας. Ήταν μανάδες που εργάζονταν νυχτερινή βάρδια για να εξασφαλίσουν την επιβίωση των παιδιών τους και την ίδια στιγμή, καλούνταν την ημέρα να επιτελούν την αόρατη στον καπιταλισμό και την πατριαρχία οικιακή και μητρική εργασία, χωρίς καμία ουσιαστική θεσμική αναγνώριση και προστασία.
Σε μια συγκυρία όπου ο θάνατος ή το σακάτεμα την ώρα της δουλειάς έχουν μετατραπεί σε καθημερινότητα, σε μια συγκυρία, όπου η ακρίβεια, τα υψηλά ενοίκια, τα τσακισμένα εργασιακά δικαιώματα και η εξατομίκευση της εργασίας μετατρέπουν την ζωή μας σε παιχνίδι επιβίωσης, η ταξική και γυναικεία οργάνωση και οι δυναμικοί εργατικοί αγώνες αποτελούν για την τάξη μας όρο επιβίωσης.
Να οργανωθούμε συλλογικά και να αντεπιτεθούμε με όλα τα όπλα που διαθέτει η φαρέτρα της ταξικής πάλης απέναντι στους γδάρτες των ζωών μας. Να οργανωθούμε στα σωματεία μας, να απεργήσουμε, να ριζοσπαστικοποιήσουμε τους αγώνες μας, να επιστρέψουμε τη βία στο κεφάλαιο, τα αφεντικά και το κράτος τους.
ΌΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΕΚΡΕΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ
ΒΙΟΛΑΝΤΑ -ΧΙΟΣ -ΤΕΜΠΗ- ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΡΗΝΗ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστ(ρι)ών)
